X
تبلیغات
قاصدک ها
 آدم

« هوالمحبوب »

از روز ازل هرچه نباید ،  توآدم ،کردی

گندم و گاومان که زاید، تو آدم ،کردی

ز بهشت شدیم بیرون و اندر دوزخ

به اما و اگر و به شاید،  تو آدم ،کردی

زده است قفل بر سر هر در گنه هان را

آن سبب که قفل همه را بگشاید ،تو آدم، کردی

گرفتاری  ابلیس و مغضوب شدن

خدایی که هردم ما  را بپاید، تو آدم ،کردی!!!!


« رها »

|+| نوشته شده توسط رها در یکشنبه دهم فروردین 1393  |
 رویا

هوالمحبوب

تقدیم به خواهر عزیزم (رویا)

درون چشم تو دیدم

آیینه ی فردا را

ناخدای چشمت هیچ!

نبودش بیم  دریا را

سر می بری هفت خوان

و خواهی رفت

پر سیمرغ اگر باشد

در قاف و عنقا را

نرگسان مست

 فدای خاک چشمانت

که در هم می تنند هردو،

خواب  و رویا  را

       « رها»

|+| نوشته شده توسط رها در جمعه نهم اسفند 1392  |
 دوبیتی طنز از خودم

دو بیتی که برای تهران سلام ارسالش کردم. مصرع اول از آقای رفیع هست که ببینده ها باید کاملش کنند.


عینک خوش بینی ات را می خرم

هم به اینجا هم به آنجا می برم

آنقدر خوشحال گشتم از این خَرش!!!!( خریدن)

گه به پایین گه به بالا می پرم

به به و چه چه کنان زان نرخ ها

این سبد را پر زکالا می برم


|+| نوشته شده توسط رها در یکشنبه سیزدهم بهمن 1392  |
 تقدیم به دوستان عزیز

« هوالمحبوب »

گهی ماندن،

                گهی رفتن،

                                نامت می گذارد

گهی بودن،

                گهی مردن،

                                   نامت می گذارد

تو با ماندن ،

                 تو با رفتن ،

                               تو  با بودن ،

                                                تو با مردن . . . 

                                   (رها)


|+| نوشته شده توسط رها در جمعه بیست و چهارم آبان 1392  |
 از خودم

 تقدیم به دکتر ظریف و خندهای شیرینش

فدای خنده هایت !با سیاست

 5 و 1 جملگی گردن فدایت

زبان انگلیش تک می پرانی

که کاترین  هم شده پا در رکابت

     ( رها)


|+| نوشته شده توسط رها در دوشنبه بیستم آبان 1392  |
 دوبیتی تقریبا طنز از خودم


چو زلفت را میان دست کردم

به زلفت هرچه بود و هست کردم

نهادم سر به روی شانه هایت

چنان گشتم که گویی مست کردم

                                             ( رها)
یکی از دوستان در جواب شعر اینجانب  دوبیتی زیر  را سرودند با تشکر از رضای عزیز :

چو زلف م را میان دست کردی ...
به یکـــباره دلــــم را سرد کردی ...
گذاشتی سر به روی دوشم اما ...
ندانستی که خود را مست کردی ...


|+| نوشته شده توسط رها در یکشنبه نوزدهم آبان 1392  |
 دو بیتی از خودم تقدیم به همه دوستان عزیزم

امشب دلم حال و هوای مبهمی دارد

شاد است دلم که غمش مرحمی دارد

چو میگریند چشمانم بخنداند لبانم را

خوش بحال دلم که خوش محرمی دارد

                                                       (رها)

|+| نوشته شده توسط رها در جمعه هفدهم آبان 1392  |
 یک دو بیتی تقدیم به دوستان


لبت را می کنم من پر زبوسه

بوسه بوسه بوسه بوسه

کشانم دَر ز دریای لبت بانو

شدم غرق ، غرق بوسه غرق بوسه

                                                                                                   «رها »


|+| نوشته شده توسط رها در جمعه نوزدهم مهر 1392  |
 رستاک :یک شعر از خودم

« هوالمحبوب »

 تو آن ماهی که من در خواب دیدم

تو آن رستاک که من از تاک چیدم

تو آن چشمه که سرشار از شرابی

و من تشنه به پای تو رسیدم

تو آن یاقوت نهفته در دل یم

و من سماک ؛ از آبت کشیدم

تو آن خوری نشسته بر سر عرش

و من پروانه ای سویت پریدم

تو آن کوهی نهاده سر به افلاک

ومن تا قله ات با دل خزیدم

«رها»


|+| نوشته شده توسط رها در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1392  |
 تقدیم به آنکه خودش خوب می داند ...

«هوالمحبوب »


خداحـافظ ،خداحـافظ همـــــراه نیمه راهم

شکسته امشب، قلب بی قرار چشم به راهم

به نسیـــم تو همه شهــر دلـم ریخت بهم

شاید نامه تقدیر این بود،که بستند به ماهم


********


مستی عشـق در هجر خوش است به روانم

من تا  ابد مست زین عشق، تا جان به جانم

قبل از رفتن ای خوب! کاش می شدبگوئی

میلت به مــن بود ، که دل آرام بمــــانم

«رها »

|+| نوشته شده توسط رها در پنجشنبه پانزدهم فروردین 1392  |
 يك شعر از خودم
 

 

خورشيد بساطش را بربست ديروز

افتاد رداي سايه آسمان بر روز

شب تاريك و بي مهتاب ،شبي سنگين

تفاوت بود با شبهاي دگر شب تا روز

مجال پرستو و كبوتر نيست امشب

خفته اند انگار شايدكه  تا نوروز

نشسته  بر ويرانه هاي غم بيدار

اين نگهبانان شب ،جغدان، تا كه نايد روز

تاريكي اما ، سهم من از شب !!!

و مي بارد برف ، برف قير اندود ،شايد تا روز !

و من غرق اين افكار وهم آلود

كه باشد شام   يلداي ما را روز !!!

(( رها ))

 

|+| نوشته شده توسط رها در دوشنبه دوازدهم اردیبهشت 1390  |
 

 


(( هو المحبوب ))

 

هنوز  مستم  ،مست آن نگاه تماشايي  ات

خرابم  ، خراب   چشمان   جادويي  ات

چه ها  ديده است اين دل ،ازآن دل

آن دل يخ بسته ي  زمستاني ات

قصه ها  داشتم با آن دلت  ، ولي

مجالم نبود روم در كوچه باغ ارغواني ات

 

نگاهم كن دلم پر ز غم و چشمم باراني است

شايدم نرم شود آن دل سودايي  ات

نرم مي شود آن دل ،آري خوب مي دانم

دل پاكت،آن دل  اهورايي  ات

باز مي خواني ام ،آن دل ،دلي شيدايي ات

باز مي آيم ، آري باز مي آيم شبي به ميهماني ات

 

شعر از  ((رها))

 

 

|+| نوشته شده توسط رها در سه شنبه سوم اسفند 1389  |
 
 
بالا